اسماعیل عبدالسلام احمد هنیه (به عربی: إسماعيل عبد السلام أحمد هنية) متولد سال ۱۹۶۳، از رهبران حماس و نخستوزیر دولت خودگردان فلسطین از ۲۹ مارس ۲۰۰۶ تا ۱۴ ژوئن ۲۰۰۷ بود. وی در دهم مرداد سال ۱۴۰۳ هجری خورشیدی در تهران به شهادت رسید.
پیادهروی اربعین، آیینی ریشهدار در سیره ائمه اطهار (علیهم السلام) است که بنیان آن به سال ۶۱ هجری قمری و حرکت قهرمانانه جابر بن عبدالله انصاری بازمیگردد. جابر با حضور در مزار سیدالشهدا (ع) در دوران خفقان شدید بنیامیه، سنت اربعین را به عنوان یک «نه» بزرگ به فراموشی عاشورا و اعلام وفاداری ابدی به راه حسین (ع) پایهگذاری کرد.
از کشتار حجاج در سال ۶۶ توسط نظامیان آل سعود تا میزبانی از پایگاههای نظامی امریکا در کشورهای حوزه خلیج فارس، همگی به وضوح نه شراکت بلکه وابستگی راهبردی این کشورها به ایالات متحده را نشان میدهند؛ وابستگی که با هدف تضمین بقای رژیمهای حاکم صورت میگیرد و مسلمانان بهای سنگین آن را میپردازند.
حضور آگاهانه مردم در صحنه و پاسداری از آرمان شهیدان، همواره مهمترین سد در برابر تحریف تاریخ و تکرار ظلم بوده است. ماجرای شهادت شیخ فضلالله نوری نیز از همین منظر، یکی از عبرتآموزترین حوادث تاریخ معاصر ایران به شمار میرود.
هشتم مرداد، سالروز رحلت آیتالله حاج میرزا علیاکبر مشکینی، فقیه پارسا و رئیس فقید مجلس خبرگان رهبری است؛ شخصیتی که از آغاز نهضت اسلامی تا پایان عمر، همواره در کنار امام خمینی (ره) و انقلاب اسلامی حضوری اثرگذار داشت.
حضور نظامی آمریکا در خلیج فارس، فراتر از یک تضمین امنیتی ساده، در حقیقت سازکاری برای ایجاد «وابستگی ساختاری» کشورهای منطقه است. دهههاست که واشنگتن با شعارهای «صلح و ثبات»، خاک کشورهای منطقه را به انبار تسلیحات و میدان بازی قدرتهای استکباری، تبدیل کرده است.
با احیای نماز جمعه در سال ۵۸، این سنت حسنه فراتر از یک فریضه عبادی، به نهادی راهبردی در نظام اسلامی تبدیل شد که اکنون یکی از مهمترین پایگاههای آگاهیبخشی، وحدتآفرینی و پشتیبانی از ارزشهای انقلاب اسلامی به شمار میرود.
از ژوهانسبورگ تا قاهره؛ آفریقا ایستگاه پایانی آخرین شاهان ایران است. شاهانی که با رانده شدن از سوی ملت، به اجبار، مرگ در غربت و انزوا را به عنوان نقطه پایان سرنوشت، اختیار کردند.
مرداد ۱۳۴۳ تا مرداد ۱۴۰۵؛
سوم مرداد ۱۳۴۳، آمریکا با نفوذ بی اندازه خود در ایران و تصویب سند کاپیتولاسیون، حاکمیت ملی ایران را نقض کرد؛ اما پس از انقلاب اسلامی، ملت ایران با مقاومت خود نه تنها آن ذلت را جبران کرد، بلکه امروز پس از شکست آمریکا در دو جنگ بزرگ، هژمونی این کشور را به چالش کشیده است.
پاسداری و حفظِ وحدت یک «ضرورت ملی» است، چرا که دشمن بیش از پیش بر طبل اختلاف و افتراق در سطوح اجتماعی و سیاسی میکوبد. از این رو بازشناسی جایگاه وحدت در اندیشه رهبران جمهوری اسلامی، تنها راه خروج از تبدیل تضادهای ساختگی به «همبستگیهای سازنده» برای پیروزی نهایی است.